Stiffur í stuði

Hópur vaskra kvenna hélt til strandhéraðs skammt frá Barselónuborg á Spáni í vor þar sem boðið var upp á hálfan járnmann á vegum Ironman-fyrirtækisins. -Ironman Barcelona 70.3. Þetta er saga þeirra:

Aðdragandinn

Eins og konur gera á þriðjudögum þá hittust nokkrar í kampavínsboði (lesist: fjórðu þrautinni) 24. október 2017. Þar fengu þær Guðrún og Hansína þá snilldarhugmynd að við myndum skella okkur í hálfan járnkarl í útlöndum á vordögum, þannig kæmum við okkur í form fyrir sumarið og þyrftum ekki að vera streða neitt yfir hábjargræðistímann. Korteri síðar voru flestar viðstaddar skráðar og búnar að redda sér þjálfara. Þar sem við vorum með mismunandi áherslur sóttum við í hina ýmsu þjálfara, en þeir sem komu Stiffunum á áfangastað voru Hansína Þóra Gunnarsdóttir, Geir Ómarsson, Jón Oddur Guðmundsson, María Ögn Guðmundsdóttir og Stephen Patrick Bustos. Hópurinn fékk heitið Stiffurnar en aðeins fæst uppgefið í góðra vina hópi hvaðan það nafn kemur.

Við vorum misgóðar í þessum þremur greinum og sumar þurftu að læra að synda fyrir Þorláksmessusundið og aðrar að læra að hlaupa fyrir gamlárshlaupið. Þótt við séum hógværðin uppmáluð þá tókst okkur býsna vel upp í þessum keppnum. Kannski af því að við vissum að fjórða þrautin beið okkar í hvort sinn. Annars gengu æfingar vetrarins oftast vel en veikindi af ýmsum toga settu vissulega sitt strik í reikninginn, eins og búast má við á þessu landi. Við tókum líka framförum því við vorum ferlega duglegar að æfa okkur.

Fyrir keppni

Á endanum héldu átta Stiffur og eitt viðhengi til keppni á Spáni, vorum nánar tiltekið í bæ sem heitir Calella og er rétt fyrir utan Barcelona. Við mættum á miðvikudagskvöldi þannig að við höfðum þrjá heila daga fyrir keppni að fá tilfinninguna fyrir staðnum, sjónum og veðrinu. Á hótelinu okkar, sem var staðsett beint fyrir framan skiptisvæðið, fundum við tvær íslenskar stelpur sem bættust í hópinn.

Við syntum á hverjum degi í sjónum enda höfðu fæstar áður prófað sjósund og sumar voru að fara í blautgalla í fyrsta sinn. Sjórinn fór misvel í okkur en á þriðja degi vorum við margar hverjar komnar með aukið sjálfstraust í þá baráttu sem framundan var. Auk þess hjóluðum við aðeins og hlupum, en ljóst var að hitinn myndi mögulega leika okkur grátt – enda í lítilli hita-æfingu.

Áður en stóri dagurinn rann upp mætti enn ein Stiffan á svæðið og var frábært að hafa Maríu Ögn á kantinum á keppnisdag sem og þau tvö viðhengi sem hún hafði með í farteskinu – að heyra þau öskra á okkur í brautinni gaf okkur aukabensín.

Keppnisdagur 20. maí 2018

Við eyddum ekkert mörgum klukkutímum í svefn og vorum mættar í morgunmatinn kl. 4:30. Eins og venja er á svona dögum voru auðvitað allir að vonast til að geta klárað nr. 2 áður en farið var í blautbúninginn. Ekki bárust nokkrar fregnir af vandkvæðum við það.

Flestar vorum við búnar að ákveða í hvaða tímahólf við myndum koma okkur fyrir í sundinu en margir höfðu sagt okkur að fólk setti sig ávallt hólf yfir getu. Við röðuðum okkur hingað og þangað en það sem kom skemmtilega á óvart var stemningin sem keppnishaldarar bjuggu til með rokktónlist og afskaplega peppuðum kynni. Sundið gekk almennt vel og engin drukknaði en sagan segir að yfirborð sjávar hafi lækkað þar sem nokkrar drukku óþarflega mikið af Miðjarðarhafinu.

Fyrirfram vissum við að hjólaleiðin yrði erfið með rúmlega 1200 metra hækkun og ofan á hana gerði hitinn okkur aðeins erfitt fyrir. En það sem fer upp, kemur niður og það var ekkert leiðinlegt að rúlla til baka.

Já, það var heitt á okkur þennan dag eða um 24°C og sól svo við áttum flestar í „ástarhatur-sambandi“ við veðrið. Það var því mjööög næs að smella inn á sig köldum blautum svömpum á hlaupaleiðinni.

Allt utanumhald um keppnina var til fyrirmyndar og matar- og drykkjarstöðvar með góðu millibili á hjólaleið og hlaupaleið og er því óhætt að mæla eindregið með þessari keppni.

Eftir keppni

Við vorum ekki einu Íslendingarnir sem tóku þátt í IM Barcelona 70.3 heldur voru þarna nokkrir frá Ægir3 og öðrum félögum. Við borðuðum öll saman á veitingastað um kvöldið og gerðum upp daginn (hver á sinn hátt).

Það skipti okkur miklu máli að verja tæplega þremur daga saman eftir keppni – slaka, hjóla til Girona, fá sér kannski einn eða tvo og haffa gaman.  Mælum með því.

Persónur og leikendur

Það verður að segjast eins og er að það skemmdi ekkert fyrir okkur að hafa í þessum hópi reynslubolta, lækni, sjúkraþjálfara, „do-er“ og spænskumælandi. En aðalleikarar og Stiffur sem tóku þátt: Berglind Berndsen, Eva Jónasdóttir, Guðrún Sigurðardóttir, Helga Garðarsdóttir, Jóhanna Rósa Ágústsdóttir, Jórunn Jónsdóttir, Lukka Pálsdóttir, María Sæmundsdóttir og Þóra Katrín Gunnarsdóttir.

Varastiffur sem gátu ekki tekið þátt að þessu sinni: Birna Jenna Jónsdóttir, Hansína Þóra Gunnarsdóttir, Kristín Laufey Steinadóttir og María Ögn Guðmundsdóttir.

Viðbótarstiffur sem við fundum á hótelinu: Sandra Ósk Sigurðardóttir og Sigríður Erlendsdóttir.

Endurhæfing í Elsinore!

Hópur Breiðabliksfélaga hélt í víking til Elsinore í Danaveldi til hálfs járnmanns í veðurblíðunni þar ytra. Öllum gekk vel eins og tölur herma.  Sigurður Nikulásson lauk keppni á tímanum 4.55 klst., Birna Íris Jónsdóttir á 5.03 klst., Kristín Vala Matthíasdóttir á 5.16 klst., Sigríður Lára Guðmundsdóttir á 5.23 klst., Ármann E. Lund á 5.36 klst., Jón Ágúst Gunnlaugsson á 6.01 klst. og Inga Rut Jónsdóttir á 6.32 klst.

Eins og sjá má leiddist engum, sérstaklega eftir keppni og medalían er á stærð við þokkalega undirskál.

Sigurður Nikulásson skíðaþjálfari og þríþrautarberserkur féllst á að segja lauslega frá aðdraganda og keppninni sjálfri.

“Eftir að hafa verið með brotinn hryggjarlið og framskrið í 10 ár og farið fjórum sinnum í  Ironman þannig á mig kominn,  var komið að endastöð. Ég fór í aðgerð 14. júní 2017. Lá meira og minna í 3 mánuði svo tók endurhæfing við og ég ákvað að hluti af endurhæfingunni væri að fara í IM Barcelona okt 2018.
Frá jan 2018 hef ég reynt að æfa þegar það er lokað í Bláfjöllum..(er jú skíðaþjálfari). Fara.á styrktaræfingar í sporthusinu – sjúkraþjálfun – teygjuprogram – core og fl.
Svo 10 maí var allt sett á fullt í æfingum þó að veðráttan á Ísl. sé ekki til fyrirmyndar þá verður maður bara að láta sig hafa það. Reyni alltaf að velja góðu dagana til að gera extra og slæmu í minna. Fór í lok mai í 10 daga hjólaferð til Spánar og var hún nýtt vel.
Ég ákvað um miðjan mai að skella mér í 1\2 IM til Elsinore Danmörk til að testa skrokkinn.
Ég er algjörlega kominn með það markmið að njóta og reyna að þjóta. Allt sem maður afrekar er jákvætt, alveg sama hvaða tíma ég fæ þá bara hafa gaman, aldrei keyra á þeim hraða að það verið píning eða óbærilegur sársauki hver væri tilgangurinn. Ég er að gera þetta til að vera í formi og líða vel, brosa allan tímann og vera þakklátur fyrir að geta bara tekið þátt.

Sundið
var flott, sjórinn frábær, mjög flókin sundbraut, endalausar beygjur fram og til baka.
34 mín..svo svaka langt hlaup í skiptisvæðið. Ég gaf mér bara tíma í að smyrja allt vel og fara í ermar og hjólasokka því ég er jú kuldafælinn með afbrigðum.

Hjól
Hjólabrautin hröð, töluverður mótvindur og rigning, einnig töluverður meðvindur og sól. Meðalhraði 36 km og tími 2.27.
Hlaup :
Nýir sokkar enda búin að pissa slatta í hina.
3.5 hringir inn í miðbæ Elsinore svaka stemming og hvatning sem ég tók inn og nýtti mér ég hélt 4.40-4.50 pace labbaði í gegnum allar drykkjarstöðvar, borðaði harðfisk bita og fékk mér kók.
Tími 1.41 og endaði í heildartíma 4.55. Váá hvað ég er ánægður með það. Kíkti aldrei á heildartímann fyrr enn 4 km voru eftir, þá sá að ég myndi geta rúllað undir 5 tíma með sama pace tíma og ég var á. Gaf í til að vera öruggur enda eitthvað eftir á tanknum því ég var að njóta og reyna að þjóta. Ef heildartíminn hefði sýnt að ég hefði verið yfir 5 tímum þá ætlaði ég að labba og njóta síðustu 4 km enda var það flottasti hlaupaparturinn.

Næring. 3x brúsar bcca frá Now á hjólinu 3 sis gel frá Hreysti og 3 salttöflur.
Hlaup 3x gel sis 2 x með koffín..harðfiskur og coke.

Ofurskemmtileg keppni í alla staði og mæli 100% með þessu.
Hvet svo þetta fáa fólk á Íslandi sem er í þríþraut að gera meira saman og njóta saman í svona keppnum. Samstaða..hvatning..gleði.

Svo að lokum Barcelona here I come😜😜

Hálfur járnmaður í Lissabon

Bjarki Freyr Rúnarsson er í þjálfarateymi 3SH og tilkynnti skömmu eftir jól í vetur að hann stefndi á hálfan járnmann í Lissabon. Með honum fóru þrír aðrir úr félaginu, Kolbeinn Sigurðsson, Björn Reynald Ingólfsson og Halldór Benjamín Hreinsson. Þetta er saga hans:

Eftir að hjólið klikkaði í Challenge Iceland í fyrra hefur mig langað í hálfan járnkarl aftur og þá með það í huga að bæta tímann minn. Challenge Lisboa hefur verið þekkt fyrir flata og hraða braut þannig það hljómaði vel og skráði ég mig í janúar.Sundið hefur verið að batna mikið undanfarin 2 ár þar sem ég hef synt virkilega mikið miðað við áður, yfir 220km á ári miðað við tæplega 100km. Ég tók mánaðarpásu frá sundi um áramótin þegar platan var tekin úr viðbeininu og var farinn að nálgast tímana fyrir pásu í apríl. Hjólið er búið að batna þónokkuð en í FTP testi í mars fékk ég 329W út sem var persónulegt met. Þetta var stuttu eftir æfingaferð 3SH á Tenerife en við fórum í 9 daga ferð í febrúar. Hlaupið hefur svo alltaf legið vel fyrir mér þannig ég hef ekki verið mjög duglegur að stunda það reglulega en núna í vetur bætti ég aðeins í þar og hélt góðum dampi. Æfingarnar tók ég yfirleitt einn og yfirleitt óskipulagt, það er, ég stökk út um hurðina heima, hljóp í frá 5-22km, stundum allt rólegt, stundum allt í botni en yfirleitt skokk + tempó í bland. Þetta skilaði sér í 2ja mínútna bætingu og sigri í hálfu maraþoni í apríl og 2. Sæti í FH Bose hlauparöðinni jan-mars. Æfingatímar á viku voru yfirleitt ekki nema rétt um 5-9 tímar sem er minna en ég hef yfirleitt miðað við en á móti kemur að ég hélst alveg meiðslalaus og hélt jöfnu álagi yfir tímabilið.Veður hefur spilað stóran þátt í undirbúning en haglél í maí er ekki eitthvað sem ég gerði ráð fyrir.. Lengri TT æfingar voru því ekki framkvæmdar og tími á þríþrautahjólinu mun minni en ég hefði viljað. Á móti kemur að veður var flott frá byrjun mars og náði ég að æfa vel á racer á þeim tíma og hjólaformið almennt í fínum gír. Undirbúningskeppnirnar fyrir Challenge Lisboa voru Vormaraþonið sem enduðu í sigri og góðri bætingu, Reykjanesmótið (106km götuhjól) sem voru 2:42 og 271NP sem lofaði góðu fyrir keppnina en planið var að halda 260NP þar og síðast en ekki síst var Kópavogsþríþrautin þar sem ég náði 80sek bætingu frá 2016, synti í fyrsta sinn undir 6:00/400m í keppni og endaði í 2. Sæti! Systir mín ákvað að skella sér með að vera sérstakur stuðningsmaður og sjá um myndatöku og stóð hún sig eins og hetja í því. Við flugum út á miðvikudagsmorgun í gegnum Luton með 5 tíma bið þar og vorum komin í íbúðina um 21:30 um kvöldið. Ég púslaði saman hjólinu og við sóttum keppnisgögnin og hittum ferðafélagana í kvöldmat en við vorum fjórir úr 3SH að keppa. Á föstudag fórum við í brautarskoðun á sundbrautinni og var fílingurinn mjög góður, vatnið vel gruggugt og salt en engar öldur og baujurnar nokkuð vel sýnilegar. Seinnipartinn fórum við með hjólin og settum upp skiptisvæðið, höfðum hjólapoka og hlaupapoka en vegna klúðurs (hjá birgja segja þeir) þá voru pokarnir of litlir. Hjálmurinn stóð hálfur uppúr þó ekkert annað væri í honum, hlaupaskórnir rétt sluppu í pokann með gleraugum og derhúfu en þetta slapp allt saman til. Eftir uppsetninguna þá fórum við á keppnisfund þar sem óskipulag keppninnar kom betur í ljós en vegna Eurovision og annarra þátta átti ekki að halda keppnina en þeir þrjóskuðust við og redduðu því. Þessi redding kostaði miklar þrengingar á skiptisvæði. Þegar keppnin varð að Challenge (2016) þá var hjólabrautin lengd til að ná 90km, þetta var gert með því að setja inn tvær U-beygjur á hraðbrautinni á alla fjóra hringina. Þetta var ekki á neinu korti og kynnirinn kunni nánast illa við það að nefna þetta á fundinum. Annars leit allt ágætlega út og við vorum klárir. Eftir fundinn var kvöldmatur og beint í háttinn.

Keppnisdagur

Ég vaknaði um 4:10 eftir svefnlitla nótt, fékk mér morgunmat, fór í keppnisgallann og skellti á mig númeratattooinu. Bar á mig sólarvörn og lögðum af stað niður á keppnissvæði um 5:40. Ég græjaði hjólið, vökva í brúsana (GU Roctane orkuduft, um 1.7L með 750kkal ca), púðraði skóna og festi með teygjum og hitti svo á keppnisfélagana. Fór í blautbúninginn og í klósettröð sem dróst nánast fram að starti. Tók létta upphitun á landi og svo var það að fara niður að starti.Ég stillti mér upp í annarri röð og beið eftir flautunni. Ég var fyrir miðju í röðinni og fékk þrengingar úr báðum áttum, synti yfir menn, synt yfir mig, barið og barði en eftir fyrstu bauju þá var búið að slakna á barning. Þá kom ég mér í draft og elti hóp, líðanin var nokkuð góð, stífur í öxlunum en fannst mér ganga nokkuð vel. Ég fylgdi hópnum alveg fram að lokum, lokatími rétt undir 29 mínútur á úri. Klæddi mig úr gallanum að ofan, hettu og gleraugu í ermina, greip hjólapokann og fór í skiptitjaldið. Tók hjálminn og beltið úr, kláraði að fara úr gallanum, setti beltið á mig og tróð gallanum í pokann, setti hjálminn á hausinn, henti pokanum að starfsfólki, smellti hjálmnum og tók hjólið. Hljóp af skiptisvæðinu og á hjólið.Á hjólinu ætlaði ég að halda um 260W og taka þetta easy á 2:15, það hljómaði easy miðað að brautin var marflöt og á hraðbraut, ein brekka með 70m hækkun farin fjórum sinnum. Þó þessar U-beygjur væru þarna þá væri þetta nú samt ekkert mál, fljótt að ná upp hraðanum aftur og bara keyra á þetta. Nema hvað að brautin var bara alls ekki marflöt, það var stanslaust rúll upp og niður og brekkan undir lokin var alveg þokkaleg. U-beygjurnar voru með um 100m á milli þannig það var farið hægt í gegnum báðar. En það var lítið annað en að halda plani og vona það besta. Eftir fyrstu tvo hringina var NP 257W sem var vel eftir plani. Tíminn aftur á móti var ekki eftir plani, fyrstu tveir voru á 71:53. Meðalhraðinn var að flökta í kringum 36km/h í staðinn fyrir 40km/h eins og planið var. En jæja, lítið í því að gera. Rúllaði seinni tvo hringina á 72:10, mjög steady. En var þar farinn að finna fyrir rassvöðvanum og stressaðist aðeins með hlaupið. Kláraði um 1.3L á hjólinu og greip bananabita á drykkjarstöð. Wöttin voru um 255W NP en ég tengdi ekki wattamælinn við úrið og eyddi úr tölvunni án þess að doublechekka þannig er ekki með tölurnar. Ég fór úr skónum fyrir dismount, stökk af hjólinu og hljóp með það að rekka, fann vel fyrir rassvöðva þarna og leist ekki of vel á hlaupið. Setti hjálminn á hjólið, sótti hlaupapokann, fór í sokka og skó, setti gleraugun á mig, tók derhúfuna og fór af stað. Hljóp á um 4:10 pace en draumurinn hafði verið sub 4:00. Hellti vatni yfir mig á fyrstu drykkjarstöð, fékk mér red bull og hellti yfir mig vatni á annarri, hellti svo yfir mig ýmist glasi eða flösku af vatni á hverri drykkjarstöð (um 2.5km fresti). Eftir tvo hringi á hlaupinu þá var tíminn ekki nema tæpar 39mín. Þetta var ekki að stemma þar sem lykkjan að markinu væri ekki að fara að fylla upp. Hugsaði með mér að svona myndi ég þó kannski ná að bæta upp fyrir hjólið og ná undir 4:20. Splittin á hringina voru 18:58-19:39-19:50-19:31 en hver hringur var rétt um 4.6km í stað 5km sem hann hefði átt að vera. Ég reyndi að halda vel uppi tempó til að eiga séns í sub 4:20 og leit það út fyrir að ætla að ganga, en þar sem ég var ekki viss hve langt væri að hlaupa að markinu eftir síðasta hring þá var bara að halda vel á spöðunum. Pikkaði vel upp af fólki á hlaupinu en þar sem þetta voru fjórir hringir og 3 mismunandi keppnir á sama tíma þá vissi ég aldrei hvort ég væri að græða sæti eða bara egoboost. Eftir síðasta hringinn hélt ég góðu tempói í markið og kláraði undir 4:19. Markmiðinu náð þrátt fyrir ólöglega braut. 

Lokaorð

Keppnin sjálf gekk mjög vel upp. Ég stóð nánast við allar tölur sem ég ætlaði að gera, næringin small vel saman, aldrei orkuskortur eða vesen. Sundið var frábært, undir 29mín á klukku sem er um 2ja mínútna bæting. Hjólið var mun hægara en það átti að vera en það var ekki undir minni stjórn, gerði það besta sem ég gat úr aðstæðum þar. Samt sem áður bæting um 7 mínútur frá í Hafnarfirði 2016 og bæting um ca 15W. Hlaupið er á svipuðu pace og í Hafnarfirði 2016, tel þá braut mun betri, var þar á lægri púls og svipuðum hraða, en hitinn hefur svosem sitt að segja hér. En tímabæting í hlaupinu er 8 mín en það er eingöngu sökum styttri brautar. Heildarbæting var 18 mínútur sem er vel ásættanlegt.

Brautin í Lissabon er nokkuð skemmtileg, hjóla á lokaðri hraðbraut og svona, en að þetta sé svona svakalega hröð og flöt braut er overstatement ef brautin er eins og hún var nú í ár (reddingar sem breyttu hlutum, veit ekki nákvæmlega hvað).

Þetta var mjög góð ferð, mjög gott stöðumat á formi og sumarið verður klárlega skemmtilegt.

Bjarki bloggar um æfingar sínar, keppnir og fleira á þessari síðu.

Kata í Samorin

Katrín Pálsdóttir og Þorsteinn Másson búa í Bolungarvík og æfa þar þríþraut en frekar fámennt er á æfingum því þau eru bara tvö. Þau eru skráð í 3SH. Katrín sendi okkur þessa ferðasögu:

Í ullarfötum á trainer

Undirbúningurinn hófst eiginlega í janúar á þessu ári, ég er búin að
vera að basla við runners knee í eitt ár þannig ég fór varlega í
hlaupin. Ég var búin að heyra frá fyrri keppendum að hitinn í Samorin
hefði verið svakalegur í fyrra þannig ég var frekar stressuð fyrir því
og ákvað að undirbúa mig vel undir hitann. Á trainer æfingum hjólaði ég
reglulega með hitablásara og í ullarfatnaði og var alveg að grillast á
æfingum. Ég hugsa að það hafi hjálpað svolítið því mér leið mjög vel í
keppninni úti og upplifði aldrei þennan ofsahita, þrátt fyrir að
hitastigið hafi verið 34°c.

1900 metra sund

Sundið gekk ágætlega en ekki eins vel og ég ætlaði mér, var 37 min en stefndi á 34 min. Ég synti reyndar rúmlega 2 km. Sundgallinn sem ég var í reyndist vera aðeins of stór, þannig hann fylltist fljótt af vatni. Leið eins og ég væri að synda í peysu þar sem báðar ermarnar voru orðnar fullar. En það var svolítill
mótvindur og töluverður straumur í vatninu sem hægði aðeins á. En vatnið var um 20°heitt þannig það var yndislegt að synda í því, sólin skein og fuglarnir flugu fyrir ofan mann. Ég ákvað bara að njóta þess að synda og halda önduninni jafnri.

Hjól 90 km
Svo var skellt sér upp úr og beint á skiptisvæðið, ég er enn svolítill
klaufi í skiptingunum þannig ég ákvað að hlaupa í hjólaskónum allt
skiptisvæðið, þarf að æfa þetta betur. En hjólið gekk mjög vel þrátt
fyrir töluverðan mótvind á köflum og svolítið skemmdan veg. Auka
brúsinn minn flaug af hjólinu í einum hossinginum en sem betur fer
voru tvær drykkjarstöðvar eftir sem ég nýtti mér. Ég passaði mig á að
drekka vel allt hjólið, borðaði eitt orkustykki yfir hjólalegginn og
eitt gel. Hjólatíminn var 2:32.

Hlaup 21 km
Hlaupið er slakasta þrautin mín og um leið og ég stökk af hjólinu fann
ég að runners kneeið var mætt á svæðið en ég vissi alveg að verkurinn
myndi koma um leið og ég færi af hjólinu þannig hann kom mér ekki á
óvart. Ég ákvað bara að láta eins og ég fyndi ekki fyrir verkinum og
hugsaði jákvætt allan tímann. Kannski fann ég þess vegna ekki fyrir
hitanum þar sem ég var að einbeita mér að því að finna engan verk. En
ég stoppaði á hverri drykkjarstöð, fékk mér vatn, orkudrykk og banana.
Nýtti mér einnig svampa á svæðinu og kældi líkamann. Ég var með tvö
markmið í hlaupinu, það var að ganga ekkert og fara ekki yfir 6 mínútna hraða.
Þannig ég náði að klára hlaupið á 2:03 sem er um 5:52 í meðalhraða. Var
ótrúlega ánægð með það.

Ég kláraði keppnina á 5:21 min, sem er um 40-50 min betri tími en ég
kláraði Kjósarþrautina hér á Íslandi.

Ég var ótrúlega ánægð með keppnina, mun betri árangur en ég þorði að
vona, sérstaklega þar sem ég og Þorsteinn erum bara tvö að æfa í
Bolungarvík og með engan þjálfara. En erum samt skráð í 3SH og höfum
nýtt okkur þekkingu þeirra.