Kópavogsþrautin 2010



Formáli:

Þessa samantekt sendi ég keppnisstjórum og aðstandendum Kópavogsþrautarinnar til yfirlesturs og upplýsinga. Þeir voru sammála mér og höfðu að auki tekið saman sinn lista yfir það sem betur mátti fara og sent keppendum. Þetta var fyrsta þraut ársins með tilheyrandi vorbrag og lærdómsrík eins og flestar keppnir.

“Reglur og refsingar

Ég var starfsmaður Kópavogsþrautarinnar 16. maí í vor. Þar voru keppendur fleiri en nokkru sinni fyrr og gekk mikið á á skiptisvæðum og víðar. Ég bloggaði um keppnina, gaf henni 4 banana af 5 , vegna neðangreindra atriða:

“Ekki voru allir með reglurnar á hreinu og hjá helmingi keppenda sáu tímaverðir ekki númerin á treyjunum sem er jú grundvöllur réttrar tímaskráningar, og sitthvað fleira mátti finna að, ……

Nokkrir villtust á hlaupaleiðinni og sumir hjóluðu bara einn eða tvo hringi. …”

Karen Axelsdóttir  fjallaði einnig um keppnina í pistil á Mbl.is og þar segir: “P.s skemmtilegt að sjá suma þarna bera að ofan með ekkert númerabelti, slíkt yrði DQ hér :-) ” (http://mbl.is/mm/folk/serefni/pistlar/karen/entry.html?entry_id=1056464

Keppnisstjórn var kunnugt um þetta og þeir sem hjóluðu of stutt, voru dæmdir ógildir eins og segir á úrslitasíðunni, alls fjórir.

Þeir sem fóru út úr brautinni á hlaupaleiðinni, sennilega þrír keppendur, fóru ekki inn á hana á sama stað og hefðu átt að vera dæmdir úr leik, sbr. úrskurð í ÓL-þrautinni í Hafnarfirði. Svo var ekki gert.

DQ vegna númeraleysis á leið út af skiptisvæði hefði komið niður á rúmlega 10 keppendum.

Alls hefðu um 25 manns fengið DQ, eða um þriðjungur keppenda.

Vegna umræðna um reglur og refsingar, keppnisstjórn og þöggun og gildi þess að hafa allt uppi á borðinu, er þessi saga sögð. En niðurstaða dagsins var eins og fram kemur í athugasemd við þessa bloggfærslu mína… “að þegar á heildina er litið var þetta fyrst og fremst gaman. Ég heyrði ekki annað á keppendum en þeir væru ánægðir með daginn og það er hugur í mönnum fyrir næstu þraut.”

Allar keppnir sumarsins fara í reynslubankann og keppnir næsta sumars verða skipulagðar, skemmtilegar og eftir reglunum og um það skulum við sameinast. J Við skulum heldur ekki gleyma að við erum áhugafólk með ánægju og gleði að leiðarljósi. Séra Friðrik sagði líka: “Keppnin má aldrei bera fegurðina ofurliði.”

Hér mætti líka hafa mörg orð um hvað HEFÐI átt að gera, og kannski verða einhverjir til þess. Þá má vitna í séra Hallgrím Pétursson og segja:

“Það sem helst hann varast vann,

varð þó að koma yfir hann.”

P.S. Að sjálfsögðu er opið fyrir athugasemdir. Hér er ekki farið í manngreinarálit. Ég vek einnig athygli á færslu minni um þetta hérna.

Virðingarfyllst

Gísli Ásgeirsson

gisli(hja)internet.is

  1. #1 by Corinna on 27/07/2010 - 08:36

    Ég er ánægð með öll þessum umræðum og er viss um að keppendur þekkir reglur og réttir sinir í næstum keppnum. Verð samt að segja að númeraleysi í Kóp.þraut er ekki keppendum að kenna þar sem ekki allir fengu númer á blaði (vegna skorts sýntist mér). Ein af þeim var ég og var númer bara tússað á handleggin. Þar sem flestir þekkir mig átti það að vera í lagi, var mér sagt. Kemur örugglega ekki aftur fyrir ;)
    Hlakka til að keppa næst
    Corinna

  2. #2 by Steinn Jóhannsson on 27/07/2010 - 09:11

    Það má bæta því við að ekki voru til nógu mörg númer hjá þeim í Kópavogi og þess vegna voru ekki allir með númer. Þeir sem starfsmenn þekktu vel í sjón fengu aðeins skrifuð númer skrifuð á handlegg.
    Annars er mikilvægt að allar reglur séu skýrar og gott ef Þríþrautasambandið leggur drög að þeim á haustmánuðum.

(will not be published)